Bir gün kedi olsam, sabahı alarm sesiyle değil, pencerenin kenarından içeri süzülen Güneş ☀ ışığıyla karşılardım. Güneş her zamanki gibi tam gözümün içine vururdu 🐱. O an gözlemlerimi kısar, "Bir günde başka yere vursan olmaz mı?" diye düşünürdüm. Ama kızamazdım, çünkü sıcak olmak güzeldi 💛. Önce uzun uzun gerinirdim 🐾. Çünkü kedi olmanın ilk kuralı: Güne uyuklu ama esneyerek başlamak 😴.
Sonra etrafı keşfe çıkardım🏙️. Çatılar benim yollarım, sokaklar benim oyun alanım olurdu. Yüksek bir yere çıkıp insanları izlemek en büyük eğlencem olurdu👀. İnsanlar sabahları çok tuhaftı. Hepsi aynı anda bir yere yetişmeye çalışır, yüzleri uykulu uykulu olurdu 🥴. Ellerindeki telefonlara bakarken neredeyse direklere çarptıklatını görür, içimden “ Beni mi seyrediyorsunuz, yoksa kendi hayatınızı mı kaçırıyorsunuz? " derdim📱🙃.
Acıkınca iş ciddileşirdi 🍽️. Çünkü aç bir kedi düşünceli olur. Önce bildiğim kapıların önüne uğrardım 🚪. Bazı insanlar beni tanırdı." Aaa yine gelmiş" derlerdi. Evet gelmiştim, çünkü mama saati kutsaldı🐟🌌. Mama yoksa da planım hazırdı: En masum bakışım🥺, biraz mırıldanma😽 ve minicik bir miyav. Çoğu zaman işe yarardı. İşe yaramazsa da gururumu bozmadan uzaklaşırdım. Çünkü kedi gururu diye bir şey var 😼👑.
Öğle vakti uyku zamanı olurdu 😴. Kediler günün yarısını uyuyarak geçirir ama bu tembellik değildir, enerji depolamaktır🔋. Arabaların üstü en sevdiğim yer olurdu 🚙🌞. Sıcacık... Tam uykuya dalmışken araba sahibi gelirse, hiç acele etmezdim. Yavaşça gözlerimi açar, ona bakardım 👁️. O bakışta şunu anlatırdım: "Bir dakika, rüyam çok güzeldi."
Bazen rüyamda bir evim olduğunu görürdüm 🏡. Küçük bir koltuk, yumuşak bir battaniye 🛋️ ve bana ait bir mama kabı... Ama tam mırıldanırken uyanırdım😔. Olsun derdim, hayal kurmak da güzeldi 🌌.
Yağmur yağdığında hayat biraz zorlaşırdı 🌧️. Tüylerim ıslanır, ben de huysuzlaşırım 😾. Bir dükkanın önüne sığınır, yağmur damlalarını izlerdim☔. İnsanlar geçerken "yazık" derdi. Ben içimden "yazık değil, biraz zor sadece" diye cevap verirdim. Yine de biri önüme karton koysa, o gün benim için bayram olur🎉📦.
Akşamüstleri çoçuklar gelir👧👦. Beni sevmek isterlerdi. Bende onları izler, kimin gerçekten nazik olduğunu anlardım 💕. Çünkü kediler insanları hemen tanır. Nazik olanlara mırıldanır 😽, sabırsız olanlardan uzaklaşırdım. Kuyruğumla bile anlatırırdım ne hissettiğimi 🐱.
Gün batarken sokaklar sakinleşirdi 🌇. Lambalar yanar, gölgeler uzardı💡. Ben bir duvara kıvrılır, gökyüzüne bakardım 🌌. Yıldızlar bana göz kırpar gibi olurdu 🌟. O an düşünürdüm: Belki yarın biri beni fark eder. Belki bana isim verir🏷️. Ama olmazsa da üzülmezdim. Çünkü ben hayatta kalmayı öğrenmiş bir kediyim 💪🐾.
Bir gün kedi olsam; özgür olurdum 🕊️, meraklı olurdum🔎, biraz ukala ama çok eğlenceli olurdum😸. İnsanlara sabretmeyi, küçük mutlulukları ve durup izlemeyi öğretirdim💭. Belki fark etmezlerdi ama ben onların hayatına sessizce renk katardım 🎨.
Ve gece olunca, bir çatının üstünde yıldızların atlında uykuya dalardım 🌙 ✨. Rüyamda yine bir ev olurdu... Ama bu sefer kapısı açıktı 🏡 💛🐾.
Benim kedi serüvenim bu kadar, ama sen yeni bir serüven yazabilirsin💭.
.jpg)
Yorumlar
Yorum Gönder